1949 Kelkit (Karaçayır Köyü) Gümüşhane doğumluyum. İlköğretim Eğitimimi Kelkit'te bitirdim. Lise tahsilimi, 1971 yılında Erzincan Lisesinde tamamladım. 1971 yılında Yüksek Tahsilimi yapmak üzere Almanya'nın Berlin Şehrine gittim.

Üç yıllık lisan Eğitimi ve Okul öncesi stajımı tamamladıktan sonra, Berlin T.F.H.'de yüksek öğrenime başladım. 1981 Yılında adı geçen üniversiteden Yüksek Mimar olarak mezun oldum.

Aynı yıl Memleketim olan Kelkit'e kesin dönüş yaptım. 1982 yılından 1988 yılına kadar Kelkit İlçesi ve çevresindeki İlçe ve Belde Belediyelerinde sözleşmeli mimar olarak çalıştım ve İmar Müdürlüğü görevlerinde bulundum. Aynı süre içerisinde devam eden S.S. Kelkit Küçük Sanayi Sitesi 212 İşyeri ve Sosyal Tesisler İnşaatının Kontrol Mühendisliği'ni yaptım. 1989 yılında İstanbul-Ümraniye'de Serbest Mimarlık Bürosu kurdum.

1 Kasım 1992 tarihinde yapılan ara seçimlerde R.P.sinden Kelkit Belediyesi Başkan adayı olarak seçimlere katıldım.

1994 Nisan seçimlerinde R.P.sinden Ümraniye Belediyesi Meclis üyesi adayı olarak seçimlere katıldım. Seçimleri kazanmamızın akabinde; Ümraniye Belediye'sinde, Meclis üyesi olarak dönem sonuna kadar görev yaptım.3 Kasım 2002 Genel Seçimlerinde A.K.P.'den İstanbul 1. Bölgeden Milletvekili adayı oldum.

Mayıs 2000 yılından bu yana Yapıların Denetimi ile ilgili olarak kurduğumuz, Kent Yapı Denetim Şirketi yoluyla İstanbul genelinde çalışmaya devam ediyorum.

Evli dört çocuk babasıyım. Almanca bilmekteyim.

Gümüşhane ilinin Kelkit ilçesinin sal ördek köyünde 1959 yılında dünyaya deldim altı aylıkken zaten( ekin işleri için köyde olan ailemle ) TRABZON gitmişiz çocukluğum burada geçti ilk okul 2 sınıfta okul korosuna seçti beni öğretmen'im ,yine aynı yıllarda abim AHMET POLAT ın eve getirdiği balgama ile tanıştım.

Babamın onca hakaretine ve çingene misiniz siz ne bu çalgı çulgu nidaları arasında atılan şamarlar gözümü yıldırmış sadece öğrenmeye çalışanları izlemek durumunda kalmıştım ama saz sanki beni içten içe sarıyor ve bütün cazibesiyle içine çekiyordu tüm benliğimi yavaş yavaş. Radyoda dinlediğim ozanlar ve yurttan sesler korosu ise büyülü destanlar memleketinin bana ulaşan öyküleri gibiydi ozanlar kahraman türküler ninni anlatılanlar ise destandı bende dinlerken hayal aleminde o dünyada gezen yaşayan bir çocuk misali idim.içimdeki ilham bedenimi rahatsız ediyor her elime kalemi aldığımda sözden çok mani şiir dökülüyordu iç güdüsel olarak birde dudaklarımdan dökülen melodi ile birleşince uçuyordum kurduğum dünyam da.ancak hala aleni saz çalamıyor sadece izliyor ve kimsenin olmadığı zamanlarda ise sazı elime alıp çalıyordum çok da ilerletmiştim ama bunu kimseye söyleyemiyordum korkum dan.ilk okul bitti(1969) babam İstanbul Pendik ten yer alınca ver elini İstanbul göç ettiğimiz yıllar abim iyi saz çalmaya başlamıştı babama rağmen.

Orta okula yazıldıktan sonra babamın iş hayatının yoğunluğuyla da etkin denetimi elinden bırakmıştı bende Pendik halk evininin folklor kurslarına başlamıştım hem folklor oynuyor hem t h m korosunda saz çalıyordum.bir çok ünlünün uğradığı bu yerde ünlü sanatçılara sazla eşlik arkadaşlarda vardı şanslıydım ben çok iyi bir gözlemci olarak kulağım ve gözüm onların ellerin de nağmelerin de idi bu uzun yıllar sürdü çok saz taşıdım her bölgeyi oynayacak kadarda folklor ünü öğrendiğim gibi de oyun müziklerini de örgenmiş balgama ile icra ediyordum.1076 yılında

Pendik lisesin den tuzla lisesine yollandıktan sonra okuma keyfim kaçmıştı o yılki konservatuar imtihanlarına girerek şan bölümünü kazanmıştım ve kayıt yaptırıp Nişantaşı devlet konservatuarına gitmeye başlamıştım iyi ama şan bölümü batı müziği ve orada okuyanlarda hep sosyete zengin çocuğu idi ayak uydurmak ne kelime tam bir köylü kültürü içinde aralarında Anadolu'yu sanki tek başına temsil ediyordum bir ev parasına bir piyano alıyor ve her okul çıkışı diskoteklere gidiyorlardı. Babam ise okuldan memnun değil di ve bana para vermiyor… ne olacaksın cingene misin çalgıcı mısın diyrek de dışlıyor. kınanıyor ve küçümsüyordu .

Maddi yetersizlikler ve arkadaşlarıma mahcubiyetlerimin sayısı artmaya başlayınca okuldan ayrıl dım Babamın işleriyle meşgul olmaya başladım.ama halk evindeki çalışmalarıma devam ediyordum.burada 8 defa yurt dışına çıkmış milli folklör çü olarak ülkemizi temsil etmiş birinçilik ler almıştık pendikte ikamet eden istabul radyosu THM sanatcısı SONER ÖZBİLENDEN NOTA SOLFEJ dersleri alarak bilgi birimimi yeterli seviyeye getirme gayretlerimi de sürdürmekteydim. Nerdeyse bütün yöresel türküleri, oyunları örgenmiş içra ediyordum.popiler müzikten zevk alamıyor geleneksel likten radyo repertuarından da vaz geçmiyor dum bu arada yaktıgğım türküleri müzisyen arkadaşlarımla içra edip kayıt yaptıktan sonra SONER ÖZBİLEN dinletiyordum nasıl diye soruyordum bir nevi nabız yokluyor yaptıgım müzik ve sözlerin sanatsal degerlerini ögrenmeye çalışyordum.Bir gün ERZURUMA yolum düşüp de aşıklar kahvesindeki atışmaları dinledikten sonra . yaptıgım çalışmaların ne oldugu anladım.tanıştıgım AŞIK EROL ŞAHİNER.NURİ ÇIRAGI.ile yerel kültüre dogru yönümü tamamen çevirdim ve bu uzun yolculuğa çıkma kararımı ta o günlerde verdim köksüz hiçbir şey olamayacağını anlamış ve mensubiyet dugusu ile türkülere bir başka sarılmıştım PİR SULTAN ABDAL ı YUNUS EMREYİ .DADAL OGLUNU KÖR OGLU nu kısacası türk kültür oluşumundaki mihenk taşı olan bütün ustaları dinliyor ve onları yaşadıklarını anlamaya çalışıyordum.1990 bir dünletide yaptıgım eserleri begenen kasetcinin teklifi ile(emleketim)adlı albümümü cıkardım bu benim cesaretimi artırmış çalışmalarıma hız vermiştim olaylar .yaşlananlar karşısında duygulanır ve bir şeyler karalıyor ve müzikle bunu kendi kendime okuyordum zamanla etkilendiğim bu büyük zatlarla beslenen bu kabiliyetim folklör bilgimle de birleşin ce ozan MAHMUT POLAT ınhalkın gönlünde doguşu oldu çünkü etrafımdaki dinleyenlerim bana ozan mahlasını takmıştı bile.karadeniz sınırları içinde olan memleketim GÜMÜŞHANE ye olan tutkum ve katıldığım yerel konser festivaller kurtuluş günlerinde anladım ki memleketimizin özgün türküleri yok ve kimse buna el atmamış ve memleketimin insanları kendi türküleri yerine diğer yöre türkülerini aşıklarını dinliyor sanki bizim yerel kimligimiz ve kültürümüz yok gibiydi yitik bir şehrin olmayan yerelligin ve kültürün çocukları gibiydik nerelisin ozan dediklerinde göhsümü gere gere GÜMÜŞHANELİYİM dedigimde GÜMÜŞHANEDEN sanatcımı çıkar sözleri işle karşılaşıp üzülüyordum.taki KOCAELİNİN-KÖRFEZ ilçesindeki bir konserde sahneye çıkan sanatcıların o devrin popiler türkülerini adaptasyon ederek ( şu fıratın suyu demek yerine_şu Kelkit in suyu diyerek adaptasyon la uyduruk şeyler mırıldanıyorlardı bende körfez belediyesinin kültür müdürlüğünü yapıyordum o dönemlerde davet ettigim üst seviye bir memur ozan ben Gümüşhane kültürünü tanımayacagımı sanıyordum gecenizde ama senin söyledigin türküler haric ben kendi yöremi yaşadım sizin bu kültür geceniz de yörenizin dernek başkanlarına teşekkür ederim diyerek gülümsedi .bu beni dehşet üzmüştü o gün karar verdim memleket olurda türküsü ve kültürü olmaz mı ve bu halk kendi kültürünü sevmez mi ilgi duymaz mı diye o günden sonra bütün yaşlı deleri neneleri ve yerel düğünleri toplantıları dolandım sadece benim dogduğum köyden 10 türkü derledim o günden bu zaman kadar yaktığım türkülerin motifsel yapılarını geleneksel Gümüşhane kültür özelliklerini taşımasına özen gösterip türkü,hikaye,agıt,fıkra,oyun ve yaşanmış öykülerini derleye başladım şimdi çok iyi bir arşiv e sahibim . 2000 yılında kültür bakanlıgını mülakatlarını kaznarak bakanlıgın yerel sanatısı ünvanında kazanmış oldum derlediğim türküleri kültür bakanlığını halk kültürleri araştırma geliştirme müdürlügünün türkü repertuarına meleketim adına 10 larca türkü kazandırdım. Bizden sonra gelenler uyduruk türkü okumak zorunda kalmayacaklar bunu için memleketime olan gönül borcumu ödediğime inanıyorum bu çalışmalarım hala devam etmektedir şu an derledigim türkülrede yer vererek 7. kasetimin alt yapı çalışmalarını yapmaktayım kıt kanaat imkanlarım la /''ya bırak şu GÜMÜŞHANE yi ekmegine bak'' diye bana tavsiyede bulunan kendi kültüründen utanan saygı değer !!!! bazı hemşerilerime rağmen ben hala bu çalışmalarıma devam ediyorum hiç mandi yardım görmeden manevide kösteklere ragmen yaktıgım CAN GÜMÜŞHANE türküsü milli marş gibi olmuş hem yöresel agızlar da hemde meleketlimin dilinden düşmemektedir radyolarda en cok istek alan türkü haline gelmiş hatta bir hemşerim bana ozan şu (CAN GÜMÜŞHANE) türkün sayesinde biz de Karadenizli olduk diyerek menuniyetini bildirmiştir yaptığım mücadelenin boşa gitmediğini bu şekilde anlıyorum tükiyeyi defalarca balgama çalıp türkü söyleyerek dolandım gitmedigim şehir veya kasaba kalmadı hayranlıkla dinlediğim ozan aşık ve ünlü popiler sanatcılarla defalarca aynı sahneyi paylaşmak nasip oldu . yurt dışın defalarca konser verdim . Çalışmalarım ömrüm oldukça türkü tadında sürecek bütün katılğım etkinliklerde her şeye ragmen yerel türküleri okumaya ve özgün bestelerini söylemeye çığırmaya devam edeceğim kültürümüz kimliğimizidir bunu aklımdan çıkarmadım ve kimligimden de hiç utanmadım .

Saygılarımla

1999 yılında T.C. Devlet Üstün Hizmet Madalyası ile ödüllendirildi.1999 yılında Girne Amerikan Üniversitesi'nden, 2000 yılında Ege Üniversitesi'nden, 2001 yılında ise Bakü Devlet Üniversitesi’nden ve 2005 yılında Marmara Üniversitesinden fahri doktor unvanı aldı.
 
    1996 yılında Aydın Doğan Vakfı’nı kurarak, kültür, eğitim, sosyal alanlarında yapmakta olduğu hizmetleri bir şemsiye altında topladı. Kendisinin ve aile fertlerinin ismini taşıyan sekiz okul, beş kız öğrenci yurdu yaptırdı. Vakıf, her yıl dünyanın en saygın ödüllerinden biri olan Aydın Doğan Uluslararası Karikatür Yarışması düzenliyor, Genç İletişimciler Yarışması ile iletişim öğrenimi görenlere destek veriyor. Ayrıca verdiği  Aydın Doğan Ödülü’ yle edebiyattan müziğe, mimarlıktan sosyal bilimlere çeşitli kültür ve sanat alanlarına da destek veriyor.

 Aydın Doğan, 1977 yılından bu yana İstanbul Ticaret Odası vergi rekortmenleri arasındadır. 1961 yılında üç kişiden oluşan şirketini, bu gün 15.000'i aşkın çalışanıyla Türkiye’nin en büyük gruplarından biri haline getirmiştir. Doğan Grubu’nun, medyadan finansa, endüstriden turizme, telekomünikasyondan enerjiye kadar geniş bir sektörel yelpazede üretim yapan ya da hizmet veren şirketleri bulunmaktadır.

 Aydın Doğan evlidir, dört çocuk ve dört torun sahibidir

1936 Gümüşhane Tekke Beldesinde doğdu. Sofuoğulları soyundan gelmektedir. 1948 yılında Tekke’de İlkokulu bitirdikten sonra öğrenim görme imkânı bulamamıştır. 1956 yılında başlayan uzun bir gurbet hayatı yaşamıştır.

           Gurbette geçen yılları, sıla hasreti, çeşitli sıkıntılar, gördüğü çeşitli haksızlıklar şiir yazma yeteneğini beslemiş ve geliştirmiştir. Şiirlerini daha çok 11li hece ölçüsüyle yazmıştır. 400 civarında şiiri vardır ve bunlar Gümüşhane Kuşakkaya Gazetesi’nde Bitlis, Van, Merzifon ve Samsun yerel gazetelerinde yayımlanmıştır.

             Çevresine saz çalan olmadığı için saz çalmayı öğrenemedi. Aşk, doğa, toplumsal yergi ve dini konularda şiir yazan ozan geleneksel halk ozanı çizgisini izlemektedir. Gurbet ve gerçek yaşamı anlatan şiirlerinde daha başarılı olduğu söylenebilir. Şiirlerini Gönül Bağımdan (1992) adlı kitapta bir araya getirmiştir.

1943 Kelkit doğumludur. Erzincan Lisesi’ni bitirdi. Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesinden 1970’de mezun oldu. İstanbul İktisat Fakültesinde mastır ve doktora yaptı. Marmara Üniversitesinde öğretim üyeliği yaptı. Millî ve tarihî motiflerle bezeli lirik şiirleriyle tanındı.

            Çok yönlü bir sanatçı olan Cebeci'nin, Hun Aşkı (Şiir, 1973), Mavi Türkü (Mensure, 1983), Devranname (Mizah, 1984), Şafağa Çekilenler (Şiir, 1984), Büyü (Oyun, 1984), ... Ve Sığınırım İçime (Şiir, 1992), Kandehar Dağlarında Sabah Namazı (Kaset, 1993), Sitare (Şiir, 1997), Tanzimat ve Türk Ailesi (İlmî Araştırma, 1993), Seyrânnâme (Mizah, 1997) gibi eserleri neşredildi. Büyü” adlı bir oyunu ve Evliya Çelebi üslubuyla kaleme aldığı mizah yazılarını iki ayrı kitap şeklinde neşretti. Defne, Türk Yurdu, Töre, Türk Edebiyatı, Bozkurt gibi dergilerde; Devlet, Hergün, Ortadoğu, Türkiye gibi gazetelerde şiir, düzyazı, hikâye ve mizah türünde eserleri yayınlandı. Evli, 2 çocuk sahibi. İstanbul'da oturuyor.