Köşe Yazıları

İnsan Olmak Ne Zormuş

Sürekli dert yanıyor ama elinden bundan fazlasının gelmediği için de kahrediyordu.
Belli ki canı bir hayli sıkkın biraz yanmıştı, böylesiler hiç ötelenir mi? diye düşündük bir an.
İnanıyordum, samimiydi..
*
Öylesine dolmuş ki, artık ne olursa olsun noktasına geldiğini hissediyordu.
Kendisini bildik bileli farklı bir söz söylemesi gerektiğini o da ben de biliyorduk,
İşte o noktada her şey tıkanıyordu
Çünkü söz bitmişti.
*
Hangi kapıyı açmak istese kapanıyordu,
Kimse yüz yüze gelmek bile istemiyordu,
Kim ne konuşuyor, ne istiyor ya da nasıl bir çözüm getiriyor, onun adı bir türlü konulmamıştı.
Çünkü zaman öylesine bir hale getirmişti ki insanlığı tarifi imkânsızdı.
*
Başa dönüyoruz;
Her dinlediğimizde bıktıran sözler havada uçuşuyordu,
Biz sahi sanıyorduk, öyle ya konuşan sıradan değildi herhalde bu konuşmasının bir hikmeti vardır diye bakıyorduk.
Ki,
Her zaman dinlemeye geldiğimizde bugünün dünden farklı olacağını düşünmüştük.
*
Milliyetçilik,
Hemşeri ayrıcalığı,
Birbirine olan bağlılık,
Hemşehricilik,
Kesinlikle yapılmayacağını umduğumuz ayrımcılık.
*
Masadan kalkarken herkesin hoşgörüye bürüneceği o anlar,
Hep arkadan gelecekti, durmayacaktı hani nasıl derler sel olup akacaktı,
Ama olmadı, bir yerde tıkanıp kaldı sözler
Bir de baktık ki,
Nalıncı keseri gibi hep aynı yöne yontuluyormuş o dönemler.
*
Yaradan çok büyük..
Ne olursa olsun zaman o kadar büyük ilaç ki ak – kara kırmızı – beyaz zaten kendisini belli ediyor,
Doğru sözcüğünü kimse yerinden kıpırdatamıyor.
*
Kazanıyorsun kısacası, illa ki maddi açıdan değil,
İnsanlığın onuru olarak Ka za nı yor sun.
Bu da hepimize yetiyor da artıyor bile.
*
Varsın olsun yine kapalı kapılar arasındaki pazarlıklar, hiç önemli değil.
Biz çizdiğimiz resme bakarız,
Yeşil neresi, siyah neresi, nerede duruyor utanmazlıklar ona bakarız.
Kayadan alınan yel misali sadece başımızın okşandığını anlarız.
Ya da küçük bir iğnenin canımızı yaktığını sanırız hepsi bu.
*
Sözün özü azizim,
İnsan olmak gerçekten ne zormuş
Ne başı kar’lı dağ gibi olacaksın,
Ne de eğip boynunu uzatacaksın,
Tarihi sen yazacaksın..
Seni ve insanlığını okuyacaklar, gerisi lafı – güzaf.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu
Kapalı
Kapalı